The road goes ever on and on...

Sessie 4

De Trap Af...

Na de succesvolle plundering van het goblin hol komen de avonturiers in de vroege ochtend weer terug in het dorp. Omdat ze weinig slaap hebben gekregen gaan ze gelijk door naar de herberg alwaar ze gauw onder hun dekentje kruipen.

Als ze weer wakker worden is het inmiddels avond. Uitgerust besluit de party om terug naar de schaduw burcht te gaan om wat er ook precies gaande mag zijn een halt toe te roepen. Na even door de ruïnes gedwaald te hebben komen ze een trap tegen die naar de gewelven onder het kasteel leidt. Onderaan de trap komen ze in een kamer met een zuilen galerij terecht. Op de grond ligt een sleep spoor aan bloed en in het midden van de kamer zit een stevige stalen ring in de vloer met daaraan een ketting die de duisternis in leidt tussen de pilaren. Er is ook een gang naar links en naar rechts. De avonturiers kiezen een richting en gaan verder op onderzoek uit. Ze vinden, behalve een paar opslag ruimtes (met bier!), een geheime gang die uit lijkt te komen in een ruimte met een aantal wezens (ze klinken als goblins) aan het spreken zijn. Er wordt besloten om terug te gaan. Een andere aftakking leidt naar een ruimte met waterbron en een verder deur die op een kier staat. Door de kier schijnt een flikkerend rood licht. Door de kier is in elk geval 1 goblin te zien. De deur wordt open gegooid en een kort maar heftig effect volgt. Als alles weer rustig is is er wel nieuwsgierigheid naar het wezen in de kamer met de zuilen gellerij. Maar als duidelijk is dat dit beest (wat het ook is) los gebroken lijkt te zijn van zijn ketting is de nieuwsgierigheid gauw voorbij.

De ontdekking door de kelder gaat door. Door een dubbele deur komen de avonturiers in een lange kamer terecht met pilasters. De ondergrond is van een fijn grind gemaakt. Als de party door loopt om een kijkje te nemen verder in de ruimte rijzen er ineens een aantal skeletten uit de vloer op. De eerste grijpt Veigar vast en maakt gauw korte metten met hem als hij hem vanachteren neer steekt. Niet lang daarna wordt ook Barthom neer gehaald door een aantal skeletten. Gelukkig vecht Muradin dapper tegen de resterende wezens en lukt het hem om ze te verslaan.

Als Muradin de andere weer genezen heeft met een drankje willen ze (begrijpelijk) zo snel mogelijk weg uit de crypte. Maar Muradin is toch nog wel gefascineerd door de dubbele deur en doet hem open. In de ruimte daar achter is een stenen grafmonument. De ridder van wie het standbeeld daar ligt begint te spreken. Hij zegt dat hij ridder Godfried is en hij verteld wat meer over de poort. Zo zegt hij dat er duivels en demonen uit komen en hij zegt nadrukkelijk dat de poort dicht moet blijven. Na een Hij waarschuwt Muradin om op te passen voor een standbeeld met een zwaard. Verder rijkt hij Muradin zijn stenen wapen aan. Als Muradin het wapen vast pakt dan veranderd het in een stalen wapen. Het wapen ligt heerlijk in de hand en voelt enorm licht en gebalanceerd aan, veel lichter en gebalanceerder dan eigenlijk zou kunnen met zo’n zwaard (Bastard Sword +1). Na dit geschenk valt het standbeeld van de oude ridder weer terug in zijn waakzame slaap.

De groep trekt weer verder… Steeds dieper de gewelven van de Schaduwburcht in…. aan het einde van de gang zien ze weer een trap. Als ze de trap af doemt uit de duisternis een grote ruimte op met in het midden een put waarvan de bodem door duisternis aan het oog onttrokken is… Een heel deel van de vloer is bedekt met vieze grijzige spinrag. de draden verdwijnen de duisternis in….

Comments

Crazy_Croco

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.